head-banrongjaroen-min
ยินดีต้อนรับเข้าสู่เว็บไซต์ โรงเรียนบ้านร่องเจริญ
วันที่ 25 มกราคม 2022 3:42 PM
head-banrongjaroen-min
โรงเรียนบ้านร่องเจริญ
หน้าหลัก » นานาสาระ » จ.โจรใจดี ( ไม่มีหรอก )

จ.โจรใจดี ( ไม่มีหรอก )

อัพเดทวันที่ 5 ธันวาคม 2020

จ.โจรใจดี ( ไม่มีหรอก )

สะพาน

 

สะพาน สะพานลอยใกล้สะพานพุทธดูสงบและปลอดผู้คนดี

แพรระวีจึงตัดสินใจที่ จะเลือกใช้ สะพาน แห่งนี้ ตั้งกล้องเพื่อถ่ายภาพแสงกลางคืนส่งอาจารย์  

 

เมื่อได้ที่เหมาะๆกลางสะพาน แพรระวีจึงเอาขาตั้งกล้องออกมากาง

หยิบกล้องคู่ชีพ Nikon FM2 ขึ้นมาหมุนติดกับขาตั้งกล้อง แล้วประกอบสายลั่นชัตเตอร์ให้พร้อมใช้

 

เธอเลือก filter ของ kenko ที่เหมาะกับการถ่ายภาพไฟตอนกลางคืนมาหมุนทับ filter ของกล้อง

รถวิ่งมาจอดติดไฟแดงนิ่งสนิท แถวยาวจนเกือบถึงสะพานพุทธ  แพรระวีมองภาพอย่างพึงพอใจ

 

เธอหันกล้องไปยังภาพรถที่เปิดไฟจอดติดๆกันเป็นแถว แล้วหมุนช่องเปิดรับรูแสงไปที่ระดับหนึ่ง

จากนั้นจึงใช้สูตรคำนวณหาจำนวนวินาทีที่ต้องกดชัตเตอร์ค้างไว้ เพื่อให้ได้ภาพที่สวยงามพอดิบพอดี

 

เก็บภาพที่ 1-2 และ3 ได้จนพอใจแล้ว  แพรระวีก็หมุนfilter ของ kenco ออกเก็บใส่กระเป๋า เพื่อเตรียม filter

ใช้วัสดุอื่นๆในชีวิตประจำวันที่มีมาดัดแปลงเอง  เช่น ถุงน่อง และยาหม่อง ซึ่งเธอก็เตรียมมาทั้งสองอย่าง

 

แพรระวีทรุดตัวลงนั่งยองๆที่พื้นสะพานเพื่อจะค้รหาถุงน่องกับยาหม่องที่จะนำมาใช้ทำเทคนิดในการถ่ายภาพต่อๆไป

แต่ไม่ทันที่จะค้นหาทั้งสองสิ่งได้เจอ  แพรระวีก็รู้สึกเหมือนว่ามีอะไรเป็นแท่งเย็นๆมาจ่ออยู่ที่ขมับด้านขวาของเธอ

 

เธอจึงหันไปดูก็พบว่า มันคือปลายกระบอกปืนพกขนาด .38 มม.

แพรระวีค่อนข้างมั่นใจเพราะเธอเคยได้รับการฝึกเรื่องการดูปืนจากครูฝึกทหารที่รู้จักกันกับครอบครัว

 

ตั้งแต่ในสมัยที่ยังเรียนชั้นมัธยมปลาย เพื่อเป็นความรู้รอบตัว

“ส่งทุกอย่างที่มีค่ามาให้หมด ถ้ามึงไปอยากตาย” เสียงแหบโหยของชายนิรนาม เจ้าของปืนส่งเสียงสั่งเธอ

 

แต่แปลกที่แพรระวี ไม่รู้สึกตกใจแม่แต่นิด เธอกลับคิดว่า นี่มันต้องเป็นรายการทีวีช่องใดช่องหนึ่งที่มาถ่ายทำ

เพื่อสร้างมุขในรายการอย่างที่เธอเคยเห็นในหลายๆรูปแบบ แพรระวีจึงยังคงนั่งเฉย ไม่ขยับตัว หรือ กรีดร้องด้วยความกลัวแต่อย่างใด

 

เธอยังแอบมั่นใจว่า เรื่องเลวร้ายแบบนี้ไม่มีวันเกิดกับเธอหรอก  ความนิ่งเฉยของแพรระวีทำให้ชายนิรนาม ไม่พอใจ “ อีนี่ถ้าจะอยากตาย

กูขอดีๆไม่ชอบ ต้องให้กูลงมือเองใช่ไหม!? ” พูดยังไม่ทันขาดคำดี ชายแปลกหน้าที่ก้มลงมากระชากสร้อยข้อมือทองคำหนัก 50 สตางค์

 

ที่แม่เพิ่งส่งมาให้เป็นของขวัญวันเกิดติดมือไป  แพรระวีเริ่มรู้ว่า มันเป็นเรื่องจริงไม่ใช่เรื่องล้อเล่น และมั่นใจ100 %

เมื่อถูกกระตุกสร้อยคอไปอีกหนึ่งเส้น พอรู้ว่าเรื่องจริง ความคิดทุกอยากหยุดชะงัก เอาจริงๆเธอไม่รู้ว่าเธอรู้สึกหรือคิดอะไรออกในขณะนั้น

 

แบบนี้หรือเปล่าที่เขาเรียนว่า อาอาการช็อก  แพรระวีช็อกไปชั่วขณะกับสิ่งที่เกิดขึ้น  จนกระทั่งชายแปลกหน้านั่นพูดด้วยน้ำเสียงที่แหบพล่า

ไร้ความรู้สึกด้วยน้ำเสียงที่ดังขึ้นกว่าครั้งแรกว่า

 

“กล้องนี้เอามาทำอะไร”  พอชายผู้หวังร้ายเอ่นถึงกล้อง สติของแพรระวีก็ถูกเรียกกลับคืนอย่างน่าอัศจรรย์

ไม่ๆๆๆๆๆไม่นะ จะให้มันเอากล้องไปไม่ได้ เดี้ยวเราไม่มีอุปกรณ์เรียน แพรระวีเพิ่งเข้าเรียนเอกถ่ายภาพที่มหาวิทยาลัยในปีที่ 1

 

กล้องตัวนี้เธอใช้เงินที่เก็บสะสมจากการทำงานพิเศษช่วงปิดเทอมไว้เองมาซื้ เพื่อใช้เป็นอุปกรณ์การเรียนถ่ายภาพในปี 1

ดังนั้นจะให้คนร้ายเอาไปไม่ได้ เพราะจะไม่มีอุปกรณ์หลักในการเรียน  คิดได้ดังนั้น แพรระวีก็ทรุดตัวลงนั่งกับพื้นสะพาน

 

เร็วเท่าความคิด แพรระวียกมือพนมไหว้ผู้หวังร้าย และอ้อนวอนขอผู้หวังร้าย เพื่อขอความเห็นใจด้วยคำพูดที่แสนจะสุภาพว่า

“ พี่โจรคะ อย่าเอากล้องของหนูไปเลย ถ้าพี่เอาไปหนูจะไม่มีกล้องไว้เรียนหนังสือ สงสารหนูอย่าเอาไปเลยนะคะ”

 

คราวนี้เธอเห็นหน้าผู้หวังร้ายแสดงความประหลาดใจที่เธอพูดจาดี อ้อนวอนขอ มันมองหน้าแพรระวี เสยะยิ้มน้อยๆ

ทำให้หน้าตาของมันที่สกปรกมอมแมมน่าหลัวขึ้นไปอีก มันมองเธออย่าพอใจที่เธอยกมือไหว้มัน  “ มึงไหว้กูรึ อีนี่

 

ไม่เคยมีใครเคยไหว้กูเลยรู้ไหม มึงนี่คนแรก” แล้วมันก็เอาปลายกระบอกปืนเคาะที่หัวแพรระวีแรงๆ 2 ที นี่ถ้าไม่ใช่การปล้น

กริยาแบบนี้ไม่ต่างอะไรกับผู้ใหญ่ที่แสดงความเอ็นดูเด็กด้วยการแกล้ง แต่นี่ไม่ใช่ เพราะนี่คือ “ การปล้นชิงทรัพย์”

 

คุณพระช่วย แพรระวีไม่รู้เลยว่ามันจะสงสารเธอไหมอย่างที่ร้องขอไหม ? ความนิ่งเงียบไปชั่วขณะทำให้ไม่รู้ว่า

คนหวังร้ายมันคิดอะไรอยู่  ระวีเห็นสายตาของมัน มองขาตั้งกล้อง จากล่างจนไปถึงตัวกล้อง  ขึ้นลงๆ 2-3 รอบ

 

แล้วชายผู้หวังรายมันก็พูดขึ้นว่า “ เออ กูไม่เอาก็ได้  เดี๋ยวกูเดินออกไป มึงอย่าได้ร้องให้ใครช่วยนะ ไม่งั้นกูยิงไส้แตกแน่ๆ

อย่าร้องนะมึง” พูดไปชายผู้ปองร้ายก็เดินถอยหลังไปพลาง มือยังคงถือปืนจ้องปลายกระบอกมาที่แพรระวี

 

ไม่ถึง นาที มันก็วิ่งลงบันไดลับตาไป

แพรระวีดีใจอย่างบอกมุถูกที่มันไม่เอากล้องมูลค่า ร่วม 30,000  บาท ของเธอไป เธอนึกขอบคุณ

 

ชายผู้ปองร้ายในใจว่า เออ…มันก็ยังเป้ฯโจรที่มีคุณธรรมนะ ไม่เอาของนักรียนที่ต้องเรียนไป”

เฮ้อแพรระวีเอ๋ย ถ้าทางจะช็อคจนไม่รู้เรื่อง ที่ไปรู้สึกชื่นชมโจร    

 

แพรระวีก้มลงเก็บของเข้ากระเป๋ากล้องอย่างเงียบๆ ใจของเธอไม่สั่นเลยสักนิด  เธอสะพายกระเป๋า

แล้วลุกขึ้นเดินลงบันได้สะพานลอย มาถึงบันได้ขั้นสุดท้ายก็เจอคนขายไส้กรอกอีสานย่างที่เธอคอยซื้อกินเป็นประจำ

 

ชายขายไส้กรอก รีบถามจนเธอแปลกใจว่า เขารู้ได้ยังไง “ เกิดอะไรขึ้นครับ ทำไมไม่ร้องให้ผมขึ้นไปช่วย”

แพรระวีมองหน้าเขาอย่างไม่ไว้วางใจ แล้วก็เล่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทั้งหมดให้เขาฟัง ชายขายไส้กรอกพูดให้กำลังใจ

 

และแนะนำให้เธอรีบไปแจ้งตำรวจ” แพรระวียืนคุยอยู่กับชายขายไส้กรอกเกือบ 10 นาที ก็มีป้าคนหนึ่งอายุประมาณ 50กว่าๆ

เดินทาจากมุมอาหารที่ห่างจากเธอเพียงไม่กี่ก้าม เพื่อมาซื้อไส้กรอก พอเห็นแพรระวียืนอยู่

 

แกก็เลยชวนคุยฆ่าเวลาที่พ่อค้ากำลังอุ่นไส้กรอก

แพรระวีเลยได้เล่าเรื่องให้แกฟัง และสิ่งที่ทำให้แพรระวีรู้สึกแปลกใจอย่างที่สุดก็คือ แกบอกว่า

 

“เมื่อกี้มีผู้ชายท่าทางโปรม มอมแมม ผอมสูงไปนั่งกินข้าวผัดกระเพราร้านแกอยู่ นั่งพักผ่อนอย่างสบายอารมณ์

ป้าแกบอกว่า เห็นผู้ชายคนนั้นเอาสร้อยทองขึ้นมาดูอย่างชื่นชม นั่ งอยู่ที่ร้านเป็น 10 กว่านาที ว่าแต่ว่า โจรที่ปล้อนหนูหน้าตาเป็นยังไงล่ะ ?”

 

แต่แพรระวีไม่ได้อยู่รอตอบคำถามของแกแล้ว เธอโบกมือเรียกรถตุ๊กๆให้พาไปสถานีตำรวจที่ใกล้ที่สุด เพื่อแจ้งความ!!

แล้วเรื่องทุกอย่างก็ถูกเปิดเผย ผุ้ชายขายไส้กรอกคือ พวกเดียวกับไอ้โจรนั่น คอยถ่วงเวลาไม่ให้เรารีบไปแจ้งตำรวจ

 

มันจึงกล้าที่จะนั่งกินข้าวอยู่ใกล้ที่เกิดเหตุนานๆ    และแพรระวีก็เพิ่งคิดได้ว่าที่โจรไม่เอากล้องของเธอไป

ไม่ใช่ว่ามันใจดีหรอก แต่ว่ามันดูแล้วว่ามันไม่สามารถแกะกล้องออกจากขาตั้งกล้องได้  ถ้าจะเอาไปทั้งหมดก็แกะกะสะดุดตา

 

ถึงไม่เอา ม่ใช่ว่าจะเป็นโจรใจดี มีจรรยาบรรณอย่างไรหรอก

และตั้งแต่วันนั้น แพรระวีก็ไม่เคยพบพ่อค้าขายไส้กรอกอีสานอีกเลย  มันเป็นเช่นนั้นอย่างที่คุณตำรวจบอกจริงๆ 

 

แต่สำหรับเธอ เธอคิดว่าเธอโชคดีแล้ว  ที่เสียแค่ทรัพย์สิน  แต่รักษาชีวิตไว้ได้

อย่าขึ้นสะพานลอยที่มีคนสัญจรน้อย ทั้งกลางวันและกลางคืนนะคะ 

 

 

แสดงความคิดเห็นด้วย Facebook

นานาสาระ ล่าสุด
โรงเรียนบ้านร่องเจริญ
โรงเรียนบ้านร่องเจริญ
โรงเรียนบ้านร่องเจริญ
โรงเรียนบ้านร่องเจริญ