head-banrongjaroen-min
ยินดีต้อนรับเข้าสู่เว็บไซต์ โรงเรียนบ้านร่องเจริญ
วันที่ 25 มกราคม 2022 2:09 PM
head-banrongjaroen-min
โรงเรียนบ้านร่องเจริญ
หน้าหลัก » นานาสาระ » ชายโชคดีกับริดสีดวง

ชายโชคดีกับริดสีดวง

อัพเดทวันที่ 10 ธันวาคม 2020

ชายโชคดีกับริดสีดวง

ริดสีดวง

ริดสีดวง เมื่อนานมาแล้วคนในชนบทต่างใช้ชีวิตอยู่อย่างเรียบง่ายกับธรรมชาติหากินหา อยู่กับธรรมชาติ

บ้านเรือนปลูกสร้างกันอย่างเรียบง่ายและในสมัยนั้นแต่ละบ้านที่ยังไม่มีเงินมากพอต่างก็ต้องใช้ที่ขับถ่ายร่วมกัน

 

หรือที่เรียกกันว่าเวจ เวจคือหลุมขนาดใหญ่ที่ชาวบ้านจะขุดลงไปแล้วใช้ไม้พาดเอาไว้ปากบ่อ

เพื่อเอาไว้สำหรับปลดทุกข์หนักเวลาใครปวดท้องถ่ายหนักก็จะไปถ่ายกันที่เวจซึ่งรอบๆ

 

หลุมถ่ายหนักนี้จะมีพุ่มไม้ขึ้นหนาตาเป็นเหมือนผ้าฝากั้นไม่ให้ใครเห็นเวลาที่มีคนมาถ่ายหนัก

นายเปี๊ยกแม้จะอยู่ที่หมู่บ้านนี้มาแต่อ้อนแต่อ่อนแต่เขาก็ไม่เคยชินกับการถ่ายด้วยการใช้บริการเวจเลยสักที

 

เพราะเขารู้สึกสยองทุกครั้งเวลาที่ต้องไปนั่งบนไม้กระดานที่พาดบนปากหลุมแล้วก็ถ่ายลงไปกองทับกับของคนอื่น

ทั้งภาพที่แสนจะไม่น่ามองและกลิ่นอันไม่พึงประสงค์ทำให้เปี๊ยกพยายามอดกลั้นเอาไว้รอให้ปวดท้องอย่างหนักถึงได้วิ่งไปถ่ายที่หลุมนั่นสักที

 

แต่ก็เป็นไปด้วยความทรมานเพราะต้องเอาผ้าขาวม้ามาพาดปิดจมูกและปากของตนเองเอาไว้เมื่อถ่ายเสร็จ

และทำความสะอาดเรียบร้อยเขาก็จะรีบวิ่งออกจากที่นั่นทันที แต่ด้วยความที่เขามักจะกลั้นถ่ายหนักอยู่บ่อยๆ

 

ก็เลยทำให้อุจจาระของเขานั้นแข็งพอถ่ายทีก็ทำให้เกิดแผลรูทวารนานวันเข้าก็เกิดเป็นริดสีดวงเข้าจนได้

คราวนี้ยิ่งเป็นการซ้ำเติมการใช้ชีวิตของนายเปี๊ยกให้ลำบากลำบนเข้าไปอีกไหนจะนั่งไม่สะดวกไหนจะเจ็บปวดเวลาไปถ่าย

 

เรียกได้ว่าเป็นความทรมานของชีวิตนายเปี๊ยกโดยแท้ วันหนึ่งหลังจากที่ทนอัดอั้นปวดถ่ายหนักมาตั้งแต่เย็น

แต่ไม่กล้าไปใช้บริการเวจประจำหมู่บ้านเปี๊ยกรอจนมืดค่ำถึงได้วิ่งตัวปลิวไปที่หลุมถ่ายหนักเมื่อไปถึง

 

ก็จัดการโพกผ้าปิดจมูกปิดปากเหมือนเคยแขวนตะเกียงเอาไว้ที่กิ่งไม้แล้วก็รีบก้าวไปเหยียบที่ไม้กระดานที่พาดปากหลุมจากนั้นก็เริ่มปฏิบัติการถ่ายหนัก

แต่ว่ายังไม่ทันจัดการธุระส่วนตัวเสร็จเปี๊ยกก็เห็นแสงวับแวมขึ้นลงลอยมาแต่ไกลไม่ต้องมีใครบอกเปี๊ยกก็รู้ได้ทันทีว่านั้นคือกระสือ

 

สิ่งมีชีวิตลึกลับที่จะออกหากินตอนค่ำคืนและอาศัยสิ่งสกปรกโสมมเป็นอาหารดังนั้นคงไม่ใช่เรื่องแปลกหากมันจะมาบินขึ้นลงแถวๆ

หลุมถ่ายหนักแห่งนี้ เปี๊ยกเหงื่อแตกท่วมตัวมือเท้าเย็นขาสั่นจนทำอะไรไม่ถูกจะวิ่งหนีก็ไม่ได้เพราะยังไม่เสร็จธุระตะเกียงก็วางเอาไว้ไกลมือ

 

สุดท้ายชายหนุ่มดวงซวยอย่างเปี๊ยกจำเป็นต้องสวดมนต์ในใจร้องบอกตัวเองให้มีสติจนกระทั่ง

ดวงไฟดวงนั้นลอยพ้นยอดไม้เข้ามายังหลุมถ่ายหนักและบินวนมาทางด้านหลังของชายหนุ่ม

 

เปี๊ยกพยายามข่มใจตัวเองไม่ให้กลัวแต่หัวใจก็ยังเต้นระทึกเฝ้ารอดูว่าเจ้ากระสือตนนี้จะทำอะไรเพราะมันเอาแต่บินวนไปมาทางด้านหลังเขา

 

ครู่หนึ่งเปี๊ยกก็ได้ยินเสียงแหบแห้งเหมือนเสียงของชายแก่เอ่ยขึ้น นั่นอะไรหรือ เปี๊ยกตอบว่า อะไร

แกถามถึงอะไร ด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกักด้วยความกลัว ชายแก่จึงตอบว่า ไอ้สีแดงๆ ที่ติดก้นแกอยู่หน่ะ

 

เสียงแหบแห้งเอ่ยถามขึ้นมาอีกคราวนี้เปี๊ยกก็ถึงบางอ้อ รู้แล้วว่าเจ้ากระสือถามถึงริดสีดวงที่ก้นของเขาเปี๊ยกเลยทำใจดีสู้เสือถามกลับไป

แกอยากรู้ไปทำไม เจ้ากระสือลอยวนมาอยู่ต่อหน้าเขาแสงไฟสีเขียวอมเหลืองนวลๆ

 

นั้นส่องให้เห็นใบหน้าหย่นๆ อันน่าเกลียดน่ากลัวของเจ้ากระสือแก่เปี๊ยกอยากจะหลับตาหนีไม่มองแต่ก็กลัวว่ามันจะรู้ว่าเขากลัว

เลยทำใจกล้ามองสบตามันฟังมันตอบคำถามของเขา ชายแก่ตอบว่า

 

ข้าอยากรู้ว่ามันคืออะไรข้าว่ามันสวยดีมันมีสีแดงเหมือนลูกไม้สุกเหมือนดอกไม้ เปี๊ยกจึงบอกไปว่า

มันคือของมีค่าของข้าเอง เปี๊ยกตอบกลับไปอย่างนั้น ชายแก่บอกว่า ข้าอยากได้เจ้าให้ข้าได้ไหม

 

กระสือแก่เอ่ยขอวินาทีนั้นสมองของเปี๊ยกแล่นปาดและสว่างวาบเหมือนมีไฟอยู่ในนั้น เปี๊ยกจึงถามกลับ

ว่ามีอะไรมาแลกล่ะเพราะของนี้ข้ารักและหวงมาก ชายแก่ตอบข้ามีเงินทองทุกอย่าง

 

เจ้าอยากได้อะไรล่ะบอกมาเลย เปี๊ยกจึงตอบกลับไปว่า ถ้าอย่างนั้นเจ้าเอาทองมาให้ข้าก็แล้วกันแล้วข้าจะให้ดอกไม้สีแดงนี่กับเจ้า

เปี๊ยกยื่นข้อเสนอ ชายแก่ตอบ ได้ ถ้าอย่างนั้นพรุ่งนี้ข้าจะเอาทองมาแลกกับดอกไม้สีแดงของเจ้า

 

กระสือแก่บอกก่อนที่จะลอยขึ้นสูงแล้วลับหายไป

เปี๊ยกถอนหายใจออกมาอย่างแรงด้วยความโล่งอกที่ไม่ต้องทำใจกล้ากลัวผีอีกแล้วชายหนุ่ม

รีบจัดการทำความสะอาดก้นตัวเองแล้วคว้าตะเกียงวิ่งกลับบ้านอย่างรวดเร็ว

 

คืนต่อมาแม้จะไม่อยากมาเวจอีกแต่เพื่อที่จะได้กำจัดริดสีดวงออกจากก้นของตัวเองและยังได้ทองอีกด้วย

เปี๊ยกก็ข่มความกลัวมาที่หลุมถ่ายหนักเหมือนเมื่อคืนเฝ้ารอกระสือให้บินมา ครู่หนึ่งมันก็มาจริงๆ

 

โดยที่ปากของมันคาบทองคำแท่งมาด้วยเมื่อมาถึงมันก็คายทองคำที่มันคาบไว้ที่โคนต้นไม้แล้วร้องทวงสัญญา

ข้าเอาทองมาแลกกับเจ้าแล้วเจ้าต้องให้ดอกไม้สีแดงกับข้านะ กระสือแก่ทวงคำพูดที่เปี๊ยกเคยให้ไว้กับมัน

 

ได้เลย เจ้ามาเอาไปสิ เปี๊ยกเอ่ยปากแล้วก็ต้องหลับตาปี๋

เมื่อกระสือแก่ลอยวนมาด้านหลังแล้วจัดการกับริดสีดวงที่มันเข้าใจว่าเป็นดอกไม้สีแดงออกไปจากก้นของเปี๊ยก

 

เปี๊ยกรู้สึกโล่งอย่างบอกไม่ถูกดีใจที่ตนเองไม่ต้องทรมานเพราะริดสีดวงอีกแล้วชายหนุ่มรีบยืนขึ้นลุกแล้วคว้าทองคว้าตะเกียง

แล้วรีบวิ่งออกจากเวจทันที ปากก็ร้องบอกว่าไม่ต้องเอามาคืนแล้วนะเขายกให้

 

วันต่อมาเปี๊ยกก็รีบนำทองไปขายเมื่อได้เงินก็เอามาสร้างห้องถ่ายหนักใกล้บ้านตนเองเพื่อที่จะได้ไม่ต้องไปใช้ร่วมกับคนในหมู่บ้านอีก

เขาทำเป็นห้องที่มิดชิดตีข้างฝามุงหลังคาแล้วมีประตูปิดเปิดอย่างแน่นหนาเพื่อที่ว่าจะไม่มีหนทางใดให้เจ้ากระสือ

 

แก่มาพบเขาอีกรวมถึงจะได้ไม่มีใครเห็นด้วยว่าเขาจะเข้าไปปลดทุกข์อย่างใด

สุ่นเป็นผู้ผู้ใหญ่บ้านของหมู่บ้านที่เปี๊ยกอาศัยอยู่เขามีฐานะร่ำรวยกว่าคนอื่นในหมู่บ้านจึงมีห้องน้ำอยู่ที่บ้านของตนเองเอาไว้

 

เวลาอาบน้ำถ่ายหนักถ่ายเบาโดยไม่ต้องไปใช้ร่วมกับคนในหมู่บ้านที่เวจ พอเห็นว่าจู่ๆ

เปี๊ยกก็ร่ำรวยดูมีฐานะขึ้นมาแบบกะทันหันสุ่นก็เกิดความสงสัยเขาอาศัยตำแหน่งที่ใหญ่โตกว่าบีบบังคับให้เปี๊ยก

 

บอกถึงที่มาที่ไปว่าเหตุใดเปี๊ยกจึงมีเงินมาปรับปรุงบ้านทำห้องน้ำของตนเอง

เปี๊ยกไม่กล้าปิดบังเพราะกลัวอิทธิพลของผู้ใหญ่จึงเอ่ยปากเล่าไปว่า เขาไปเจออะไรมาบ้าง มันจะจริงหรอว่ะ

 

ผู้ใหญ่สุ่นถามแบบไม่ค่อยเชื่อในเรื่องของเปี๊ยกนัก จริงสิผู้ใหญ่ฉันจะโกหกไปทำไมล่ะ

เปี๊ยกยืนยันด้วยน้ำเสียงและดวงตาที่หนักแน่นบ่งบอกว่าเขาไม่ได้โกหกอย่างแน่นอน

 

เอาว่ะข้าจะเชื่อเองสักครั้งก็แล้วกันว่าแต่ เองอย่าไปเล่าเรื่องนี้ให้ใครฟังอีกนะเดี๋ยวชาวบ้าน

และลูกเด็กเล็กแดงในหมู่บ้านจะพากันกลัวกระสือจนหัวหดกันหมด

 

ผู้ใหญ่กำชับเปี๊ยกไม่ให้เล่าเรื่องนี้ให้ใครฟังโดยอ้างว่าจะเป็นการทำให้คนหวาดกลัวแต่แท้จริงแล้วเขากลัวว่าคนแห่ไปขอแลกเปลี่ยนทองกับกระสือ

คืนต่อมาผู้ใหญ่สุ่นรอจนโอกาสเหมาะก็คว้าตะเกียงเดินออกจากบ้านมุ่งตรงไปยังเวจแม้ว่าตัวเองจะไม่ได้ปวดหนักก็ตาม

 

เขาไปนั่งอยู่ที่ไม้กระดานปากหลุมเฝ้ารอว่าเมื่อไหร่กระสือแก่ตามคำเล่าของเปี๊ยกจะมา

ผู้ใหญ่สุ่นรออยู่นานจนเกือบจะเลิกรอแล้วแต่สุดท้ายก็ได้เห็นแสงสีเขียวเรืองๆ

 

บินลอยข้ามดงไม้เข้ามาผู้ใหญ่สุ่นไม่รอช้ารีบตะโกนบอกไปทันที

เจ้ากระสือเจ้าอยากได้ดอกไม้สีแดงไปเล่นอีกไหมถ้าอยากได้ก็มาเอาไปสิแต่ข้าขอเป็นทองสักสองสามแท่งนะ

 

แท่งเดียวมันน้อยไป กระสือแก่ได้ยินอย่างนั้นก็ไม่พอใจเพราะรู้สึกว่าผู้ชายคนนี้โลภมากแล้วตนเองก็เล่นดอกไม้สีแดง

จนเริ่มเบื่อแล้วเลยคิดจะสั่งสอนชายโลภมากคนนี้สักหน่อย ได้สิ

 

แต่วันนี้ข้าไม่มีทองหรอกนะ เอาไว้คืนพรุ่งนี้ก็แล้วกัน

ผู้ใหญ่สุ่นได้ฟังก็ตกลงตามนั้นในใจคิดฝันหวานว่าจะได้ทองแท่งมากกว่าที่เปี๊ยกเคยได้แถมยังได้กำจัด ริดสีดวง

 

ที่ทรมานเขามาเป็นปีอีกด้วยดังนั้นพอคืนต่อมาผู้ใหญ่สุ่นก็รีบมานั่งรอกระสือที่เวจด้วยใจกระหยิ่มยิ้มย่องพอเห็นกระสือลอยมา

ก็รีบร้องบอกว่าเขาพร้อมที่จะให้ดอกไม้สีแดงแก่กระสือแล้วแต่เจ้ากระสือกลับส่ายหน้าพูดออกมาแบบไม่ค่อยชัดนักเพราะปากคาบดอกไม้สีแดงอยู่

 

ไม่เอาหรอกข้าเล่นดอกไม้สีแดงจนเบื่อแล้วข้าว่าข้าเอามาให้เจ้าดีกว่าเผื่อเจ้าจะเอาไปแลกกับกระสือตนอื่นที่ไม่ใช่ข้า

จากนั้นเจ้ากระสือก็ลอยวนมาทางด้านหลังผู้ใหญ่สุ่นที่กำลังกระวนกระวายใจว่าจะทำอย่างไรดีเพราะทุกอย่างไม่ได้เป็นอย่างที่คิดเอาไว้

 

เอ๊ย ไม่เอาข้ามีแล้วไม่ต้องเอามาให้ข้าอีก กระสือแก่ตอบ เอาเหอะ ข้าอยากให้เจ้า

จากนั้นเจ้ากระสือก็ลอยไปอย่างรวดเร็วและเสียบดอกไม้สีแดงให้กับผู้ใหญ่สุ่นแล้วลอยจากไปทันทีโดยที่ผู้ใหญ่สุ่นก็ร้องเรียกไว้ไม่ทัน

 

เอ๊ย ไอ้กระสือเจ้าเล่ห์ข้ามีแล้ว ข้าไม่เอามาเอามันออกไปนะ

ผู้ใหญ่สุ่นร้องโวยวายจะให้กระสือมาเอาริดสีดวงหรือดอกไม้สีแดงออกไปแต่ว่าไม่มีวี่แววว่ามันจะกลับมาหาผู้ใหญ่สุ่นเลยสักนิด

 

สุดท้ายผู้ใหญ่ก็ต้องกลับบ้านด้วยความโมโหและเจ็บใจที่นอกจากจะไม่ได้ทองแล้วยังมีริดสีดวงเพิ่มมาเสียอีก

เรียกว่าโลภมากลาภหายของแท้เลยทีเดียวส่วนเจ้าเปี๊ยกก็ไม่เคยมีปัญหาเรื่องริดสีดวงอีกเลยนับตั้งแต่มีห้องน้ำส่วนตัวที่บ้าน

 

เพราะเวลาเจ้าเปี๊ยกปวดทุกข์หนักทุกข์เบาก็สามารถเข้าห้องน้ำได้ทันทีนับว่าเจ้าเปี๊ยกเป็นชายหนุ่มที่โชคดีจริงๆ

แสดงความคิดเห็นด้วย Facebook

นานาสาระ ล่าสุด
โรงเรียนบ้านร่องเจริญ
โรงเรียนบ้านร่องเจริญ
โรงเรียนบ้านร่องเจริญ
โรงเรียนบ้านร่องเจริญ